भोळा भाबडा वाढदिवस

#बोलगप्पा_दैनंदिनी 

क्रमांक 8

भोळा भाबडा वाढदिवस 

पोरांचे कान तिखट असतात, आपल्याला वाटतं आपलं लक्ष नाही, पण आपल्या संवादाकडे एक कान त्यांचा असतोच. मुख्याध्यापक मॅडम सोबत बोलताना सर सोमवारी, मंगळवारी शाळेत नाहीत हे सहावीच्या मुलींना कळलेच. 

काय सर, आम्ही एवढी तयारी केली. कुठलासा एक पुठ्याचा खोका पुढे करून त्यात जमा झालेल्या मळक्या नोटा, चिल्लर, चॉकलेट काहीबाही दाखवून मुली मुलं भांडायला आली. म्हटलं तुम्हाला कसं समजलं माझा वाढदिवस आहे ते? मागच्या वर्षी तनुष्काचा बड्डे 9 तारखेला होता आणि त्याच्या आधी तुमचा होता हे लक्षात आहे सर आमच्या. 

इयत्ता चौथी आणि पाचवी असे सलग दोन वर्षे या वर्गाशी खूप लळा लागला. वर्गात मुलींचाच भरणा अधिक, मुलं इन मीन चार आणि त्यात मुली डॉमिनंट असल्याने वर्गाची संपूर्ण सत्ता मुलींच्याच हातात असायची. शाळेतील सर्वाधिक पटाचा वर्ग आणि माझी बदली झाल्या झाल्या मिळालेला हा चुणचुणीत वर्ग. शिकवण्याची मजा आली.

बाळांनो, बरोबर आहे पण मला जावं लागणार आहे. आपण आल्यावर सेलिब्रेट करूया ना मस्त. आता मला एक महत्त्वाचा अहवाल करायचा आहे. शाळा सुटेल तासाभरात. करू द्या बरं काम. नाईलाजाने सगळ्यांना वर्गातून काढून दिलं. याद्या बनवण्याचा कामात गुंग झालो. मध्यान्ह भोजन सुटी झाली, आणि काही वेळाने सगळा ताफा वर्गात शिरला. हातातली कागदं बाजूला ठेवून माझा ताबा वर्गाने घेतला.

बड्डेच्या जुन्या खोक्यात काहीतरी आणलं होतं मुलांनी. सोबत पदवीधर सरांना, मुख्याध्यापिका मॅडम यांना सुद्धा बोलावण्यात आलं. अगदी थोड्याशा वेळात मुलांनी भोळ्या भाबड्या वाढदिवसाची तयारी केली. त्यात भर म्हणून वीज गेली. 

घरगुती कसलासा छोटेखानी केक, त्यावर चॉकलेट, गोळ्या यांच्या साहाय्याने केलेली डिझाईन. लाकडी चाकू, फुगे, कोरडा गुलाबजाम आणि टॉफी असा साग्रसंगीत कार्यक्रम. सर स्पेलिंग बरोबर आहे ना? 

संदीपच्या नावातच गडबड केली, ती दुरुस्त करून गेल्यावर हॅप्पी बर्थडे संदीप सर असं लिहिलं. मोबाईल घेऊन जल्लोष करत बर्थडे साजरा झाला.

हातांनी चॉकलेट, केक भरवताना त्यांचे चेहरे बघण्यासारखे होते. वर्गशिक्षक नसताना ही त्यांच्या डोळ्यात दिसणारा जिव्हाळा, प्रेम बघण्यासारखं होतं. भोळा भाबडा केक बनवताना किती मुलांनी त्याला हात लावला असेल, स्वच्छता असेल की नाही. गावातील हे केक किती गुणवत्तेचे असतील, यातलं काहीही मनात आलं नाही. 

त्यांच्या हातानं केक खाताना डोळे नकळत आद्र झाले होते. काही वाढदिवस खरंच खास असतात. 

लेखन - संदीप विष्णू राऊत (प्राथमिक शिक्षक)

raaut.sandip@gmail.com